يادداشت

[1] جایگاه نمایش آثار هنری مانند نقاشی، خوش‌نویسی، شوخ‌نگاره (= مینیاتور) و عکاسی. (نگار به‌معنای نقش و تصویر است.)

[2] گونه‌ای نقاشیِ رایج در کشورهای خاوری به‌ویژه ایران که بیشتر در مصورسازیِ کتاب‌های ادبی کاربرد دارد و در آن، چهره‌ها و تصویرها خرد و ظریف کشیده می‌شوند. فرهنگستان به‌جای مینیاتور در حالت مصدری، واژة «نگارگری» (=کشیدن مینیاتور) و در برابر «مینیاتوریست»، واژة «نگارگر» را برگزیده است. شگفتا که شرکت سایپا، بر خودروی نوساختة یکسره ایرانیِ خود، با افتخار نامِ سراسر بیگانة مینیاتور را نهاده است!

[3] نگاشتار، از نگاشت (بن گذشتة نگاشتن= نقش‌کردن) + ار (پسوند کنش‌پذیری) ساخته شده و هنر ترسیم نقش است برای اعلان‌های تبلیغی، نشان‌ها و روی جلد کتاب‌ها. واژة »نگاشتارگر» برگزیدة فرهنگستان به‌جای «گرافیست» است.

[4] بازنماییِ چهره یا نیم‌تنه یا شکل کامل کسی به‌تنهایی.

[5] اثری هنری که با چسباندن تکّه‌های گوناگون به‌جای شکل‌هایی که باید طراحی یا نقاشی شوند، پدید می‌آید. فرهنگستان برای کلاژ در معنای مصدری (= ساختِ کلاژ)، واژة «چسبانه‌کاری» را برگزیده است.